Bron: DePers 14 juli 2011

Een spelersrevolte kostte Mario Been de kop bij Feyenoord. Is het weg-stemmen van je trainer een probaat middel of niet? ‘Dit is een natuurlijk zuiveringsproces.’

Al in de jaren zeventig pleitte Johan Cruijff – opgegroeid in de jaren zestig – voor meer inspraak voor voetballers en in 1990 betekende een stemming van de Oranje-spelers het einde voor Thijs Libregts als bondscoach. Helemaal nieuw is het dus niet, een spelersrevolte om de trainer te wippen, zoals Mario Been woensdag bij Feyenoord overkwam. Toch zegt basketbalcoach Ton Boot: ‘Het zegt naar mijn mening iets over de huidige maatschappij. Chantagegedrag wordt geaccepteerd. En waarom? Omdat je moeilijk achttien spelers kunt ontslaan, zeggen ze dan. Ik zou niet weten waarom niet. Stappen ze dan op? Het gaat meestal om drie leiders in een groep. De rest zijn meelopers. Die drie moeten opsodemieteren.’

Je eigen leidinggevende wegstemmen, het komt vaker voor in de sport. Twee jaar geleden bijvoorbeeld organiseerden de spelers van MVV een bijeenkomst om te praten over het functioneren van hun trainer, Fuat Capa. Eindresultaat: exit Capa. Bedrijfspsychologe Tosca Gort juicht een dergelijke ontwikkeling toe. Ze spreekt van een ‘natuurlijk zuiveringsproces’ en pleit er zelfs voor dat werknemers in het maatschappelijke leven ook meer invloed krijgen op het functioneren van hun baas. ‘Ik krijg hier dagelijks mensen over de vloer die van baan wisselen omdat ze ontevreden zijn over hun leidinggevende, maar niet bij machte zijn om daar iets aan te doen. In de sport is de macht anders verdeeld, al is het bijvoorbeeld alleen maar omdat ze meer verdienen dan de trainer. Dat zie je in het bedrijfsleven veel minder.’

Niet exemplarisch

Dat spelers het lot bepalen van hun trainer is volgens de bedrijfspsychologe niet exemplarisch voor deze generatie sporters. ‘Het zegt meer iets over de druk waaronder ze tegenwoordig staan. Ze krijgen weinig tijd om te presteren. Het moet nú gebeuren. Daarom willen ze optimale omstandigheden.’

Of dat een goede ontwikkeling is, valt volgens Ton Boot nog maar te bezien. ‘Spelers praten nooit vanuit een organisatie. Die denken alleen aan zichzelf. Terwijl ze geen reet gepresteerd hebben vorig seizoen. Er is geen vertrouwen meer, hoor je dan. Maar wat bedoelen ze daarmee? In mijn optiek is het zo: de directie gaat over het beleid, niet de spelers. Ze hadden moeten zeggen: we hebben jullie aangehoord, maar nu nemen wij de beslissing.’ Bij Feyenoord stemden 13 van de 18 spelers vóór een vertrek van Mario Been. De overige vijf onthielden zich van stemming.

Verliezers

Een weg terug is er dan niet meer, stelt Gort. ‘In die zin: een weg terug is er altijd, maar dan moet er wel een wil zijn. En die ontbrak duidelijk.’

‘Het verraad van Ermelo’ levert louter verliezers op. De vraag is wie nu het grootste probleem heeft: de trainer wiens reputatie is beschadigd of de spelers wier prestaties nu onder een vergrootglas liggen. Boot: ‘De spelers, lijkt me. Een paar keer verliezen en ze krijgen ladingen kritiek. Ik vind dat niet erg. Normaal is de coach de lul, nu een keer de spelers.’

Gort: ‘We weten niet wie hier het beste of slechtste uit komt. Dat ligt aan de prestaties in de toekomst. De geschiedenisboeken worden namelijk altijd geschreven door de overwinnaars.’

Voorlopig leidt assistent-coach Leon Vlemmings de trainingen. Het speculeren over een opvolger van Mario Been is in volle gang. Gort: ‘Ik zou vooral adviseren: geen overhaaste beslissingen. Er is nogal wat gebeurd. Dat doe je niet zomaar. Je moet eerst aan een soort traumaverwerking doen. Daarna het team weer opbouwen.’

Boot: ‘Wat nu? Een coach aantrekken. Gewoon een goeie, dat lijkt me het beste.’

Hier ga je naar home »